Ποια συμπτώματα προκαλεί;

Το κάταγμα κλείδας τις περισσότερες φορές εμφανίζει πόνο αμέσως μετά τον τραυματισμό και γίνεται εντονότερος όταν το άτομο επιχειρεί να κινήσει το χέρι ή τον ώμο. Συχνά ο ασθενής κρατά το τραυματισμένο άκρο κοντά στο σώμα ή το στηρίζει με το άλλο χέρι, καθώς αυτή η θέση μειώνει προσωρινά την ενόχληση.

Επιπλέον συμπτώματα του κατάγματος κλείδας είναι:

• Οίδημα, ευαισθησία και μελανιά στην περιοχή.
• Δυσκολία ή αδυναμία ανύψωσης του χεριού.
• Αίσθηση τριξίματος ή κριγμού κατά την κίνηση.
• Ορατή προεξοχή ή αλλαγή στο περίγραμμα της κλείδας.
• Πτώση του ώμου προς τα κάτω και προς τα εμπρός.
• Μούδιασμα στο άνω άκρο.

Επίσης, σε περιπτώσεις τραυματισμού που το δέρμα πιέζεται έντονα από ένα οστικό τμήμα ή υπάρχει ανοιχτό τραύμα, απαιτείται άμεση ιατρική εκτίμηση. Τα χαρακτηριστικά αυτά μπορεί να σχετίζονται με τραυματισμό του δέρματος, των νεύρων ή των αιμοφόρων αγγείων.

Κάταγμα κλείδας: Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση για το κάταγμα κλείδας ξεκινά με τη λήψη του ιστορικού και την κλινική εξέταση.

Ο ορθοπαιδικός ελέγχει το σημείο του πόνου, την παραμόρφωση εάν υπάρχει και την κατάσταση του δέρματος. Παράλληλα, εξετάζει την κυκλοφορία του αίματος, την αισθητικότητα και την κινητικότητα του άνω άκρου, ώστε να αποκλειστεί πιθανή βλάβη σε νεύρα ή αγγεία.

Στη συνέχεια, η ακτινογραφία επιβεβαιώνει το κάταγμα και δείχνει τη θέση και τον βαθμό παρεκτόπισης.

Σε πιο σύνθετους τραυματισμούς, ιδιαίτερα όταν υπάρχει μεγάλη συντριβή ή υποψία συνοδού κατάγματος στην ωμοπλάτη ή στο βραχιόνιο, μπορεί να χρειαστεί αξονική τομογραφία.

Τέλος, η αξιολόγηση δεν αφορά μόνο το αν έχει σπάσει το οστό, αλλά και κατά πόσο μπορεί να επουλωθεί σε σωστή θέση χωρίς χειρουργική επέμβαση.

Συντηρητική θεραπεία χωρίς χειρουργείο

Πολλά κατάγματα κλείδας αντιμετωπίζονται χωρίς χειρουργείο, ιδιαίτερα όταν τα άκρα του οστού παραμένουν σχετικά κοντά και δεν υπάρχει μεγάλη παρεκτόπιση ή συντριβή. Η συντηρητική θεραπεία περιλαμβάνει συνήθως ανάρτηση του άνω άκρου, εφαρμογή πάγου και αναλγητική αγωγή, σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού.

Η ανάρτηση περιορίζει τις επώδυνες κινήσεις και προσφέρει στήριξη κατά τις πρώτες εβδομάδες. Η διάρκειά  εξαρτάται από τη μορφή του κατάγματος και την ηλικία. Ωστόσο, η πλήρης ακινησία για μεγάλο χρονικό διάστημα αποφεύγεται, επειδή μπορεί να οδηγήσει σε δυσκαμψία του ώμου.

Έπειτα, ο θεράπων ιατρός καθορίζει πότε μπορούν να ξεκινήσουν ήπιες κινήσεις και πότε επιτρέπεται η σταδιακή ενδυνάμωση. Κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης πραγματοποιούνται επανέλεγχοι και όταν κρίνεται απαραίτητο, νέες ακτινογραφίες.

Στόχος είναι να επιβεβαιωθεί ότι το κάταγμα επουλώνεται και ότι η θέση του παραμένει σωστή. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να υπάρξει μια μικρή προεξοχή στην περιοχή, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι ο ώμος δεν θα λειτουργεί φυσιολογικά.

Πότε χρειάζεται χειρουργική αντιμετώπιση;

Το χειρουργείο δεν είναι απαραίτητο σε κάθε κάταγμα κλείδας. Επιλέγεται όταν η ανατομία και η σταθερότητα της ωμικής ζώνης δεν μπορούν να αποκατασταθούν,  παρά μόνο με ακινητοποίηση. Η απόφαση λαμβάνεται εξατομικευμένα, αφού συνεκτιμηθούν η ηλικία, το επάγγελμα, οι καθημερινές απαιτήσεις, η αθλητική δραστηριότητα και τα χαρακτηριστικά του κατάγματος.

Χειρουργική θεραπεία μπορεί να προταθεί όταν υπάρχει:

• Μεγάλη παρεκτόπιση ή επικάλυψη των άκρων του οστού.
• Σημαντική βράχυνση της κλείδας.
• Συντριπτικό κάταγμα με πολλά οστικά τμήματα.
• Ανοιχτό κάταγμα ή έντονη πίεση του δέρματος.
• Τραυματισμός νεύρων ή αιμοφόρων αγγείων.
• Συνδυασμός με κάταγμα της ωμοπλάτης.
• Πολλαπλός ή υψηλής ενέργειας τραυματισμός.
• Καθυστερημένη πώρωση ή ψευδάρθρωση.
• Αυξημένες λειτουργικές απαιτήσεις, όπως σε επαγγελματίες αθλητές.

Η πιο συχνή επέμβαση περιλαμβάνει την ανάταξη των οστικών τμημάτων και τη σταθεροποίησή τους με ειδική πλάκα και βίδες.

Αποκατάσταση και επιστροφή στις δραστηριότητες

Ο χρόνος αποκατάστασης μετά από ένα κάταγμα κλείδας διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Επηρεάζεται από την ηλικία, τον τύπο του κατάγματος, τον βαθμό παρεκτόπισης, τη γενική κατάσταση της υγείας και τη συνέπεια του ασθενούς στις ιατρικές οδηγίες.

Η υποχώρηση του πόνου δεν σημαίνει πάντα ότι το οστό έχει αποκατασταθεί πλήρως. Για τον λόγο αυτό, η επιστροφή στην οδήγηση και στις αθλητικές δραστηριότητες πρέπει να γίνεται μόνο μετά από την έγκριση του ορθοπαιδικού.

Επιπλέον, η φυσικοθεραπεία βοηθά στη διατήρηση της κινητικότητας, στην πρόληψη της δυσκαμψίας και στη σταδιακή αποκατάσταση της μυϊκής δύναμης. Τέλος, η διαδικασία χρειάζεται υπομονή και δεν πρέπει να επιταχύνεται χωρίς ιατρική καθοδήγηση.

Η σωστή εκτίμηση ενός κατάγματος κλείδας είναι σημαντική για την επιλογή της κατάλληλης θεραπείας και την ασφαλή επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες.

Ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός – Τραυματιολόγος Ελευθέριος Ι. Ζαμπάκος μπορεί να αξιολογήσει τα χαρακτηριστικά του κατάγματος και να προτείνει την κατάλληλη αντιμετώπιση, συντηρητική ή χειρουργική, ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ασθενούς.

Επικοινωνήστε με τον ιατρό για να προγραμματίσετε το ραντεβού σας.