Αίτια και παράγοντες κινδύνου

 Η βασική αιτία ενός κατάγματος κοπώσεως είναι η συνεχής φόρτιση του ίδιου οστού, χωρίς να του δίνεται ο απαραίτητος χρόνος αποκατάστασης. Οι μικρορωγμές που δημιουργούνται δεν προλαβαίνουν να επουλωθούν, με αποτέλεσμα τη σταδιακή εξασθένιση της δομής του.

Σε αυτό συμβάλλουν παράγοντες όπως:

• Απότομη αύξηση της σωματικής δραστηριότητας
• Κακή τεχνική προπόνησης ή λάθος εξοπλισμός
• Ελαττωμένη οστική πυκνότητα (π.χ. λόγω οστεοπενίας)
• Διατροφή φτωχή σε ασβέστιο και βιταμίνη D
• Ακατάλληλο υπόδημα ή σκληρές επιφάνειες προπόνησης

Το κάταγμα κοπώσεως εμφανίζεται συχνότερα σε σημεία όπως τα μετατάρσια, η κνήμη, το μηριαίο και η λεκάνη, όπου η μηχανική καταπόνηση είναι μεγαλύτερη

Συμπτώματα που υποδηλώνουν κάταγμα κοπώσεως

Ο πόνος είναι το βασικό σύμπτωμα, ο οποίος αρχικά εμφανίζεται μόνο κατά τη διάρκεια της άσκησης και υποχωρεί με την ανάπαυση. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, γίνεται συνεχής και εμποδίζει ακόμη και τις καθημερινές κινήσεις.

Ο ασθενής μπορεί να παρατηρήσει:

• Τοπική ευαισθησία στην πίεση του οστού
• Οίδημα ή ήπιο πρήξιμο στην περιοχή
• Αδυναμία στήριξης του άκρου κατά τη βάδιση
• Αύξηση της έντασης του πόνου με την κόπωση
• Έλλειψη εμφανών ευρημάτων στις αρχικές ακτινογραφίες

Η σταδιακή εγκατάσταση των συμπτωμάτων οδηγεί συχνά σε καθυστέρηση της διάγνωσης, γεγονός που επιβαρύνει τη θεραπευτική πορεία.

Μέθοδοι διάγνωσης

Η διάγνωση του κατάγματος βασίζεται στο ιστορικό του ασθενούς και στην κλινική εξέταση, με στόχο την ανίχνευση ευαισθησίας ή τοπικής αντίδρασης στο σημείο του πόνου. Οι απλές ακτινογραφίες μπορεί να είναι αρνητικές στα αρχικά στάδια, γι’ αυτό προτιμώνται πιο εξειδικευμένες εξετάσεις.

Η μαγνητική τομογραφία (MRI) θεωρείται η πιο αξιόπιστη μέθοδος, καθώς ανιχνεύει ακόμη και πρώιμες μικρορωγμές. Το σπινθηρογράφημα οστών ενδείκνυται σε περιπτώσεις πολλαπλών καταγμάτων ή όταν η βλάβη εντοπίζεται σε δύσβατα σημεία. Το υπερηχογράφημα μπορεί να προσφέρει πληροφορίες για επιφανειακά κατάγματα σε ειδικές περιπτώσεις.

Η έγκαιρη διάγνωση επιτρέπει την άμεση εφαρμογή συντηρητικής αγωγής, μειώνοντας τον κίνδυνο επιπλοκών.

Κάταγμα κοπώσεως: Αντιμετώπιση

 Η θεραπεία στοχεύει στην αποφόρτιση της περιοχής και στην πλήρη αποκατάσταση της δομής του οστού. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αρκεί η συντηρητική αγωγή, χωρίς να απαιτείται χειρουργική επέμβαση.

Κύριοι άξονες θεραπείας:

• Διακοπή της επιβαρυντικής δραστηριότητας
• Ανάπαυση με ή χωρίς υποστήριξη (νάρθηκας ή πατερίτσες)
• Φυσικοθεραπεία, μετά την αρχική περίοδο ίασης
• Συμπληρώματα ασβεστίου και βιταμίνης D
• Σταδιακή επανένταξη σε δραστηριότητες

Η πλήρης αποθεραπεία διαρκεί 4 έως 8 εβδομάδες, ενώ η πρόωρη επάνοδος ενέχει τον κίνδυνο υποτροπής.

Στρατηγικές πρόληψης

 Η πρόληψη αποτελεί θεμέλιο λίθο στην αντιμετώπιση των καταγμάτων κοπώσεως, καθώς πολλές από τις αιτίες είναι τροποποιήσιμες. Η σωστή καθοδήγηση και οι αλλαγές στις καθημερινές συνήθειες μειώνουν σημαντικά την πιθανότητα εμφάνισης του προβλήματος.

Βασικά προληπτικά μέτρα:

• Προοδευτική αύξηση της προπόνησης, όχι απότομες αλλαγές
• Επιλογή κατάλληλων παπουτσιών, ειδικά σε αθλητικές δραστηριότητες
• Επαρκής ξεκούραση ανάμεσα στις έντονες δραστηριότητες
• Καλή διατροφή, με ενίσχυση της πρόσληψης βασικών ιχνοστοιχείων
• Πρόληψη και έλεγχος οστεοπόρωσης, ειδικά σε γυναίκες ή άτομα άνω των 50 ετών

Η τήρηση αυτών των οδηγιών συμβάλλει στη μακροπρόθεσμη διατήρηση της υγείας των οστών, μειώνοντας τον κίνδυνο τραυματισμών που σχετίζονται με επαναλαμβανόμενη καταπόνηση.

 

Αν παρουσιάζετε συμπτώματα που παραπέμπουν σε κάταγμα κοπώσεως ή άλλες ορθοπαιδικές κακώσεις,  επικοινωνήστε άμεσα με τον Ορθοπαιδικό Χειρουργό και Τραυματολόγο Ελευθέριο Ζαμπάκο.  Εμπιστευθείτε την επιστημονική του κατάρτιση για έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση με αναίμακτες, σύγχρονες μεθόδους που εξασφαλίζουν ασφαλή αποκατάσταση και γρήγορη επιστροφή στην καθημερινότητα.