Ελάχιστα Επεμβατικές Τεχνικές

  • Κότσια - Διαδερμική Χειρουργική
  • Παθήσεις Προσθίου Άκρου Ποδός
  • AMIS - Ατραυματική Ελάχιστα Επεμβατική Πρόσθια Αρθροπλαστική του Ισχίου
  • Ελάχιστα Επεμβατική Ολική Αρθροπλαστική Γόνατος (MIS-TKA)
 

Τι είναι τα Κότσια

 

Το κότσι είναι η διόγκωση της άρθρωσης του μεγάλου δακτύλου του ποδιού. Σχηματίζεται τόσο από τα οστά του πρώτου δακτύλου όσο και από τον ορογόνο θύλακο που καλύπτει την πρώτη μεταταρσοφαλλαγγική άρθρωση. Καθώς το κότσι μεγαλώνει, η άρθρωση αρχίζει να προεξέχει προς την εσωτερική πλευρά του ποδιού. Συνήθως τα κότσια συνοδεύονται από σφυροδακτυλία του δεύτερου, ή του τρίτου δακτύλου καθώς και από κάλλους πάνω στο ίδιο το κότσι ή στα άλλα δάκτυλα του ποδιού.

  

Τα Κότσια σε τι οφείλονται;

 Η αιτιολογία τους είναι πολυπαραγοντική.  Σημαντικό ρόλο στην εμφάνισή τους παίζει η κληρονομικότητα, η αρθρίτιδα καθώς και οι διαταραχές της εμβιομηχανικής του ποδιού. Η πλατυποδία και η κοιλοποδία οδηγούν σε ανώμαλη άσκηση δυνάμεων πάνω στα οστά του ποδιού, με αποτέλεσμα , σταδιακά να οδηγούν σε παραμόρφωση των δακτύλων. Αντίστοιχη επίδραση, έχουν και διάφορες νευρολογικές διαταραχές καθώς και ρευματικά νοσήματα. Σε ανθρωπολογικές μελέτες εχει διαπιστωθεί βλαισός μέγας δάκτυλος σε πρωτόγονες φυλές που δεν φόρεσαν ποτέ παπούτσια

Τα κότσια εμφανίζονται συχνότερα στις γυναίκες σε αναλογία 9 προς 1. Μελέτες δείχνουν ότι το 88% των γυναικών φορά στενά παπούτσια και από αυτές το 55% έχουν κότσια. Η συνηθέστερη αιτία σχηματισμού τους είναι η παρατεταμένη χρήση στενών και ακατάλληλων υποδημάτων.

Ακατάλληλα θεωρούνται συνήθως τα παπούτσια με στενή μύτη και ψηλό τακούνι που συμπιέζουν τα δάκτυλα σε μια μη φυσιολογική θέση. 

Παρότι τα παπούτσια, δεν μπορούν να ενοχοποιηθούν από μόνα τους για την εμφάνιση του βλαισού μεγάλου δακτύλου, είναι προφανές οτι συνεισφέρουν στην βαρύτητα της παραμόρφωσης


 Το πρώτο μέτρο για την αντιμετώπισή του προβλήματος είναι η αλλαγή σε πιο άνετα και μαλακά παπούτσια. Αν όμως δεν υπάρχει βελτίωση ή ο ασθενής αισθάνεται ότι από αισθητικής πλευράς δεν το ικανοποιεί η εμφάνιση του ποδιού του τότε χάρη στην νέα μέθοδο διαδερμικής διόρθωσης, μπορούμε να πετύχουμε ένα άριστο λειτουργικό όσο και αισθητικό αποτέλεσμα

Ελάχιστα επεμβατική χειρουργική ή Διαδερμική Χειρουργική

για τα Κότσια

Η Ελάχιστα Επεμβατική ή Διαδερμική Χειρουργική επιτρέπει την χειρουργική διόρθωση του βλαισού μεγάλου δακτύλου μέσα από μικρές τομές ή  οπές της τάξης των 3 ως 5 mm. Τα χειρουργεία αυτά γίνονται υπό ακτινοσκοπική καθοδήγηση, ώστε ο χειρουργός να έχει πλήρη εικόνα του μετεγχειρητικού αποτελέσματος.

       

Ενδείξεις για την εφαρμογή της διαθερμικής μεθόδου

Υποψήφιες για χειρουργική αντιμετώπιση είναι οι γυναίκες ή οι άντρες με κότσια που παρουσιάζουν:

  • Αισθητική παραμόρφωση και εφίππευση των δακτύλων
  • Έντονο πόνο στα πόδια, που περιορίζει τις καθημερινές τους δραστηριότητες
  • Χρόνιο ερεθισμό και πρήξιμο της άρθρωσης του μεγάλου δακτύλου που δεν βελτιώνεται με ανάπαυση ή φάρμακα
  • Δυσκαμψία του μεγάλου δακτύλου (αδυναμία να το λυγίσουν ή να το τεντώσουν)
  • Πόνος παρά την χρήση μαλακών ή ειδικών ορθοπεδικών υποδημάτων (αποτυχία συντηρητικής αντιμετώπισης)

      

Όπως προαναφέραμε, η ελάχιστα επεμβατική, διαδερμική αντιμετώπιση των παθήσεων του  πρόσθιου άκρου ποδός γίνεται με την χρήση ειδικών εργαλείων, μέσα από οπές που δεν ξεπερνούν τα 3-5 mm. Η επέμβαση μπορεί να γίνει χωρίς γενική νάρκωση, χρησιμοποιόντας τοπική αναισθησία γύρω από τον αστράγαλο (ankle block). Κατά την διάρκεια της επέμβασης δεν απαιτείται η εφαρμογή ίσχαιμης περίδεσης, γεγονός που μειώνει τον κίνδυνο μετεγχειρητικής φλεβικής θρόμβωσης. Η ασθενής πηγαίνει αυθημερόν σπίτι της χωρίς να πονά και με την δυνατότητα να περπατά από την πρώτη κιόλας στιγμή με την χρήση ειδικού ορθοπεδικού μετεγχειρητικού υποδήματος.

       

Στις περισσότερες περιπτώσεις, μέσα σε 3 κιόλας εβδομάδες μπορεί να φορέσει αθλητικό παπούτσι και να επανέλθει στις συνηθισμένες  της δραστηριότητες

Χαρακτηριστικά της διαδερμικής μεθόδου

Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της τεχνικής είναι:

  • Ελάχιστος μετεγχειρητικός πόνος
  • Πραγματοποίηση κάτω από τοπική αναισθησία, με την αποφυγή χρήσης ίσχαιμης περίδεσης
  • Βραχεία νοσηλεία
  • Αμεση φόρτιση και κινητοποίηση
  • Ταχεία επαναφορά στις δραστηριότητες και την εργασία

Προετοιμασία για την επέμβαση

Προεγχειρητικά απαιτείται μια ακτινογραφία άκρου ποδός face σε όρθια θέση.

Ανάλογα με τις μοίρες που αποκλίνουν τα δάκτυλα του ποδιού επιλέγουμε την τεχνική μας και τον τύπο της οστεοτομίας μας. 

Η επέμβαση διαρκεί συνήθως λιγότερο από μία ώρα και η ασθενής μπορεί να φύγει για το σπίτι της μέχρι το μεσημέρι.

Πέρα από τα κότσια, που είναι μακράν η συνηθέστερη παθολογία του πρόσθιου άκρου ποδός που απαιτεί χειρουργική αντιμετώπιση, υπάρχουν και άλλες παθήσεις που ταλαιπωρούν τους ασθενείς και κάνουν το καθημερινό περπάτημα μια μικρή επώδυνη περιπέτεια.

 

πονεμένο ποδί

  

 

Μεταταρσαλγία

Παθήσεις Προσθίου Άκρου ΠοδόςΣτην Ελλάδα έχει επικρατήσει να την λέμε πτώση μεταταρσίων.

Συνοδεύει συνήθως τον βλαισό μεγάλο δάκτυλο, αλλά σε πολλές περιπτώσεις η εμφάνιση της μεταταρσαλγίας ακολουθεί μετά από κάποια χρόνια. Πρόκειται για μια συγκεχυμένη έννοια η οποία δεν περιγράφει μια πάθηση, αλλά μάλλον ένα σύμπτωμα το οποίο μπορεί να έχει πολλές αιτίες.

Ο ορισμός της μεταταρσαλγίας είναι, εντοπισμένο άλγος στην πρόσθια επιφάνεια του πέλματος, το οποίο συνήθως συνοδεύεται και από σκληρίες - υπερκερατώσεις κάτω από τις κεφαλές των μεταταρσίων. Οφείλεται  στο γεγονός ότι οι κεφαλές των μεταταρσίων των μικρότερων δακτύλων του ποδιού, αναλαμβάνουν περισσότερο βάρος κατά την βάδιση.

Που οφείλεται η μεταταρσαλγία

Η μεταταρσαλγία μπορεί να οφείλεται πολλούς παράγοντες.

Συνήθως όμως διαχωρίζουμε 3 κύριες κατηγορίες.

1) Μηχανική μεταταρσαλγία

Προκαλείται από ανατομικές ή λειτουργικές ανωμαλίες του πρόσθιου άκρου ποδός. Συχνότερη αιτία είναι, η ανύψωση και στροφή της κεφαλής του 1ου μεταταρσίου, που φυσιολογικά παίρνει και το περισσότερο βάρος, κατά την ανάπτυξη του βλαισού μεγάλου δακτύλου.

Εμφανίζεται είτε στο ενδιάμεσο στάδιο βάδισης, είτε στο στάδιο ώθησης.

2) Μετατραυματική ή Ιατρογενής Μεταταρσαλγία

Αυτή μπορεί να οφείλεται, στην μεταβολή του μήκους κάποιου μεταταρσίου μετά από κάποιο κάταγμα ή μια χειρουργική επέμβαση.

3) Δευτεροπαθής μεταταρσαλγία

Στην περίπτωση αυτή, η μεταταρσαλγία εμφανίζεται, σαν αποτέλεσμα της χαλάρωσης ή της ρίκνωσης των συνδέσμων και των τενόντων της περιοχής των μεταταρσίων ή της υπερτονίας που εμφανίζεται στο πέλμα εξαιτίας κάποιας νευρολογικής, μεταβολικής ή φλεγμονώδους πάθησης.

Παραμορφώσεις των μικρών δακτύλων του ποδιού

Παραμορφώσεις των μικρών δακτύλων του ποδιούΟι παραμορφώσεις  των μικρών δακτύλων του ποδιού διακρίνονται σε σφυροδακτυλία, γαμψοδακτυλία, πληκτροδακτυλία και κλινοδακτυλία που είναι απόκλιση του δακτύλου προς το μεγάλο ή το μικρό δάκτυλο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οδηγούν στην δημιουργία υπερκερατώσεων είτε στην ραχιαία επιφάνεια των δακτύλων, είτε στην πελματιαία επιφάνεια της ονυχοφόρου φάλαγγας του δακτύλου. Η υπερκεράτωση οφείλεται στην αυξημένη τριβή του δέρματος του ποδιού στα παπούτσια ή στο πέλμα τους.

κανονικό δάκτυλοΤα μικρά δάκτυλα του ποδιού έχουν τρεις αρθρώσεις. Οι αρθρώσεις αυτές είναι από το κέντρο προς την περιφέρεια, η μεταταρσοφαλαγγική (ΜΤΦ), η εγγύς φαλαγγοφαλαγγική (εγγύς ΦΦ) και η άπω φαλαγγοφαλαγγική (άπω ΦΦ).

 

σφυροδακτυλίαΣτην σφυροδακτυλία, η  ΜΤΦ είναι σε έκταση, η εγγύς ΦΦ είναι σε κάμψη και η άπω ΦΦ είναι σε πάλι σε έκταση.

 

 

γαμψοδακτυλίαΣτην γαμψοδακτυλία, η ΜΤΦ είναι σε έκταση, η εγγύς ΦΦ είναι σε κάμψη και η άπω ΦΦ είναι σε πάλι σε κάμψη.

 

  

 

πληκτροδακτυλίαΣτην πληκτροδακτυλία, η ΜΤΦ είναι σε ήπια έκταση, η εγγύς ΦΦ είναι ουδέτερη και η άπω ΦΦ είναι σε κάμψη.

 

 

 Στους περισσότερους ασθενείς που επισκέπτονται τον γιατρό, οι παραμορφώσεις αυτές είναι παγειωμένες και δεν μπορούν να διορθωθούν παρά μόνο χειρουργικά. Η διαδερμική χειρουργική προσφέρει μια αξιόπιστη, ανώδυνη και αποτελεσματική λύση, με γρήγορη αποκατάσταση και δυνατότητα κινητοποίησης του ασθενούς καθ' όλη την διάρκεια της μετεγχειρητικής περιόδο

Νεύρωμα Morton

Το Νεύρωμα Morton, ή η μεταταρσαλγία του Morton, είναι η πάθηση κατά την οποία, σχηματίζεται ένας καλοήθης όγκος, δηλαδή ένα νεύρωμα, στην μετάπτωση ενός πελματικού νεύρου σε δακτυλικό.

Το νεύρωμα εμφανίζεται συνήθως ανάμεσα στην κεφαλή του 3ου και 4ου μετατάρσιου του ποδιού, ενώ σπανιότερα εμφανίζεται και ανάμεσα στο 2ο και 3ο μετατάρσιο.

Ο όρος νεύρωμα υποδηλώνει όγκο του νευρικού ιστού. Στην πραγματικότητα, με ακριβείς ιστοπαθολογικούς όρους, το νεύρωμα Morton, δεν προκειται για πραγματικό νεύρωμα. Πρόκειται για μια αντιδραστική διόγκωση του νεύρου, με σχηματισμό ινώδους ιστού γύρω από αυτό.

Τα συνηθέστερα συμπτώματα είναι: αίσθημα πόνου στα μετατάρσια ή καψίματος ανάμεσα στα δάκτυλα του ποδιού. Συχνά ο ασθενής πονά τόσο πολύ που θέλει να βγάλει το παπούτσι στη μέση του δρόμου.

Η διάγνωση γίνεται κλινικά με δοκιμασίες συμπίεσης του νέυρου και επιβεβαιώνεται απεικονιστικά με υπέρηχο ή μαγνητική τορμογραφία.

Και στις δύο περιπτώσεις βρίσκουμε διόγκωση του νεύρου στην περιοχή ανάμεσα στις κεφαλές των μεταταρσίων.

Για την αντιμετώπιση του πόνου απο το νεύρωμα morton έχουν προταθεί αρκετές χειρουργικές και μη χειρουργικές λύσεις.

Η χρήση ειδικών πελμάτων και οι ενέσεις κορτιζόνης είναι η πιο διαδεδομενη αρχική αντιμετώπιση, ενώ εναλλακτική λύση αποτελεί ο χημικός καυτηριασμός του νεύρου.

Από χειρουργικής άποψης υπάρχει η νευρόλυση δηλαδή η αποσυμπίεση και απελευθέρωση του νεύρου αλλά και η νευρεκτομή.

Η διαδικασία της χειρουργικής αποσυμπίεσης, μπορεί να πραγματοποιηθεί και με ελάχιστα επεμβατική διαδερμική τεχνική, δίνοντας το πλεονέκτημα της διατήρησης του νεύρου και της αισθητικότητας στην περιοχή.

Το κότσι του Ράφτη - Tailor's Bunion ή Bunionette

Το κότσι του ράφτη πήρε την ονομασία του από του παλαιούς ράφτες, που καθόντουσαν και δούλευαν οκλαδόν, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σκληρίες στην περιοχή της κεφαλής του 5ου μεταταρσίου. Μια άλλη ονομασία είναι bunionette δηλαδή ξιφολόγχη, λόγω του σχήματος που παίρνει ο 5ος στοίχος του ποδιού.

Όπως προαναφέραμε, πρόκειται για διόγκωση στην κεφαλή του 5ου μεταταρσίου, που οδηγεί σε χρόνιο ερεθισμό και πόνο. Είναι κάτι αντίστοιχο με το κότσι στο μεγάλο δάκτυλο αλλά σε μικρότερη κλίμακα και πολύ πιο σπάνιο.Οι ασθενείς συμβουλεύονται τον γιατρό επειδή έχουν σκληρία και έντονο πόνο στην περιοχή του μικρού δακτύλου του ποδιού. Δυσκολεύονται να βρουν παπούτσια και πολλές φορές υπάρχει έντονα αντιαισθητική παραμόρφωση της περιοχής.

Το κότσι του ράφτη εμφανίζεται συνηθέστερα, σε άτομα με πλατύ πόδι. Μπορεί να οφείλεται είτε σε χρόνιο τραυματισμό της περιοχής, όπως γίνεται με τα στενά παπούτσια, είτε σε ανατομικές ιδιαιτερότητες του 5ου μεταταρσίου, που προδιαθέτουν σε μηχανικό ερεθισμό.

Από ανατομικής πλευρά διακρίνουμε 3 τύπους που συνήθως συμμετέχουν στην εμφάνιση αυτής της πάθησης.

Bunionette Τύπος 1

 

 

Τύπος 1: Διόγκωση του κονδύλου της κεφαλής του 5ου ΜΤΤ.

Bunionette Τύπος 2

 

 

Τύπος 2: Μεγάλη καμπυλότητα στην διάφυση του 5ου ΜΤΤ, το οποίο και έχει μορφή που μοιάζει με γιαταγάνι.

Bunionette Τύπος 3

 

 

Τύπος 3: Αυξημένη γωνίωση ανάμεσα στο 4ο και 5ο ΜΤΤ

 

Το κότσι του ράφτη μπορεί να εμφανιστεί σε συνδυασμό με άλλες παραμορφώσεις του πρόσθιου άκρου ποδός, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που εμφανίζεται μετά από χειρουργείο για πτώση μεταταρσίων καθώς αλλάζει η φόρτιση του ποδιού.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται οι ασθενείς που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη ή από αγγειολογικά προβλήματα, καθώς τραυματισμοί στα πόδια μπορεί να οδηγήσουν σε έλκη δηλαδή πληγές με απρόβλεπτες καταστροφικές συνέπειες.

Η αλλαγή σε φαρδιά άνετα παπούτσια, από μαλακό δέρμα μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα. Αν όμως μετά από ένα εύλογο διάστημα 5 - 6 μηνών, οι ενοχλήσεις παραμένουν, μπορεί να διορθωθεί χειρουργικά, ανώδυνα με την μέθοδο της διαδερμικής χειρουργικής. 

 

 

Η επανάσταση της Ολικής Αρθροπλαστικής Ισχίου

Την δεκαετία του 60, η ολική αρθροπλαστική του ισχίου έφερε την επανάσταση στην ορθοπεδική. Οι φθαρμένες αρθρώσεις μπόρεσαν να αντικατασταθούν από μεταλλικές επιφάνειες, χαμηλής τριβής, που επέτρεπαν το πλήρες και ανώδυνο εύρος κίνησης. Έτσι ασθενείς καθηλωμένοι σε αναπηρικά καροτσάκια ή στο κρεβάτι, μπόρεσαν να βγουν από το σπίτι και να ενσωματωθούν ξανά στην κοινωνία. Από τότε, οι εξελίξεις που ακολούθησαν, είναι καθημερινές και συχνά επαναστατικές. Έχουν αναπτυχθεί εμφυτεύματα με ιδιαίτερες δυνατότητες το καθένα, τα οποία είναι εξατομικευμένα για επιμέρους παθήσεις (οστεοαρθρίτιδα, δυσπλασία, ρευματοειδή αρθρίτιδα, οστεονέκρωση κ.α.) καθώς και ανατομικές παραλλαγές των οστών. Επίσης έχουν αναπτυχθεί υλικά με πολύ χαμηλό δείκτη τριβής, πράγμα που σημαίνει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής.

Σήμερα η νέα επανάσταση της ορθοπεδικής είναι η ελάχιστα επεμβατική χειρουργική ή MIS (Minimal Invasive Surgery). Η αρχή έγινε με τις αρθροσκοπικές επεμβάσεις, αλλά η δυνατότητα των ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών, διευρύνεται συνεχώς.

Γενικότερα η ολική αρθροπλαστική του γόνατος, είναι μια πολύ επιτυχημένη επέμβαση, με υψηλά ποσοστά ικανοποίησης των ασθενών.

Ένδειξη για το χειρουργείο αυτό, αποτελεί η οστεοαρθρίτιδα του γόνατος, η οποία δεν υποχωρεί με φυσικοθεραπεία ή φάρμακα για εύλογο χρονικό διάστημα.